Injil - John 11

การ​ตาย​ของ​ลา‌ซา‌รัส

มี​ชาย​คน​หนึ่ง​ชื่อ​ลา‌ซา‌รัส​กำ‌ลัง​ป่วย​อยู่​ที่​เบ‌ธา‌นี ซึ่ง​เป็น​หมู่‍บ้าน​ที่​มัรฺยัม​และ​มาร‌ธา​พี่สาว​ของ​นาง​อยู่​นั้น1 มัรฺยัม​คน‍นี้​คือ​หญิง​ที่​เอา​น้ำ‍มัน​หอม​ชโลมท่าน​อีซา และ​เอา​ผม​เช็ด​เท้า​ของ​ท่าน2 ลาซารัส​น้อง‍ชาย​ของ​นาง​กำ‌ลัง​ป่วย​อยู่ ดัง‍นั้น​พี่‍สาว​ทั้ง​สอง​จึง​ส่ง​ข่าว​ไป​แจ้ง​แก่​ท่านอีซาว่า “ท่าน​เจ้า​ข้า คน​ที่​ท่าน​รัก​นั้น​กำ‌ลัง​ป่วย​อยู่” แต่​เมื่อท่าน​อีซา​ได้​ยิน ท่าน​จึงพูด​ว่า “โรค​นี้​จะ​ไม่​ถึง​ตาย แต่​เกิด​ขึ้น​เพื่อ​เชิด‍ชู​พระ‍เกียรติ​ของ​อัลลอฮฺ เพื่อ​ให้​อัล-มะซีฮฺผู้เป็นที่รักยิ่งของพระองค์ได้​รับ‍เกียรติ​เพราะ​โรค​นี้”

ท่านอีซา​รัก​มารธา​และ​น้อง‍สาว​ของ​นาง​และ​ลา‌ซา‌รัส เมื่อ​ท่าน​ได้​ยิน​ว่า​ลา‌ซา‌รัส​ป่วย ท่าน​กลับ​ยังพัก​ใน​ที่​ที่​ท่าน​อยู่​นั้น​อีก​สอง​วัน หลัง‍จาก​นั้น​ท่าน​พูด​กับ​พวก​สา‌วก​ว่า “ให้​เรา​กลับ​เข้า‍ไป​ใน​แคว้น​ยูเดีย​กัน​อีก” พวก​สา‌วก​ตอบ​ท่านว่า “อา‌จารย์ เมื่อ​เร็วๆ นี้​พวก​ยา‌ฮู‌ดี​หา​โอกาส​เอา​หิน​ขว้าง​ท่าน​ให้​ตาย แล้ว​ท่าน​ยัง​จะ​กลับ​ไป​ที่‍นั่น​อีก​หรือ?” ท่านอีซา​ตอบ​ว่า “กลาง‍วัน​มี​สิบ‍สอง​ชั่ว‍โมง​ไม่‍ใช่​หรือ? ถ้า​ใคร​เดิน​ตอน​กลาง‍วัน​เขา​จะ​ไม่​สะดุด เพราะ​เขา​เห็น​ความ‍สว่าง​ของโลกดุนยา 10 แต่​ถ้า​ใคร​เดิน​ตอน​กลาง‍คืน​เขา​จะ​สะดุด เพราะ​ไม่‍มี​ความ​สว่าง​ใน​ตัว​เขา” 11 ท่าน​กล่าว​อย่าง‍นั้น​แล้ว​จึง​พูด​กับ​พวก​เขา​ว่า “ลา‌ซา‌รัส​เพื่อน​ของ​พวก​เรา​หลับ​ไป​แล้ว แต่​เรา​กำ‌ลัง​จะ​ไป​ปลุก​ให้​เขา​ตื่น” 12 พวก​สา‌วก​ตอบ​ว่า “ท่าน​เจ้า​ข้า ถ้า​เขา​หลับ​อยู่ เขา​ก็​จะ​มี​อาการ​ดี​ขึ้น” 13 ท่านอีซา​พูด​ถึง​การ​ตาย​ของ​ลา‌ซา‌รัส แต่​พวก​สา‌วก​คิดว่า​ท่าน​พูด​ถึง​การ​นอน‍หลับ​พัก‌ผ่อน 14 ดังนั้น​ท่านอีซา​จึง​พูด​กับ​พวก​เขา​ตรงๆ ว่า “ลา‌ซา‌รัส​ตาย​แล้ว 15 และ​เพราะ​เห็น‍แก่​พวก​ท่าน​เรา​จึง​ยินดี​ที่​เรา​ไม่‍ได้​อยู่​ที่‍นั่น​เพื่อ​ท่าน​จะ​ได้​ศรัท‌ธา อย่าง​ไร​ก็​ดี ให้​พวก​เรา​ไป​หา​เขา​กัน​เถิด” 16 โธ‌มัส​ที่​เรียก‍ว่า​แฝด จึง​พูด​กับ​เพื่อน​สา‌วก​ว่า “ให้​เรา​ไป​ด้วย​กัน​กับ​ท่านอีซา​เพื่อ​จะ​ได้​ตาย​กับ​ท่าน”

ท่านอีซา​เป็น​ชีวิต​และ​การฟื้นขึ้น​จาก​ความตาย

17 เมื่อท่าน​อีซา​มา​ถึง​ก็​พบ​ว่า​เขา​เอา​ลา‌ซา‌รัส​ไป​ไว้​ใน​กุโบร​สี่​วัน​แล้ว 18 หมู่‍บ้าน​เบ‌ธา‌นี​อยู่​ห่าง​จาก​เยรูซาเล็มประ‌มาณ​สาม​กิโล‌เมตร 19 พวก​ยา‌ฮู‌ดี​หลาย‍คน​จึง​มา​หา​มารธา​และ​มัรฺ‌ยัม​เพื่อ​ปลอบ‍โยน​เรื่อง​น้อง‍ชาย 20 เมื่อ​มารธา​รู้​ข่าว​ว่า​ท่านอี‍ซา​กำ‌ลัง​มา นาง​ก็​ออก​ไป​ต้อน‍รับ​ท่าน แต่​มัรฺ‌ยัม​นั่ง​อยู่​ใน​บ้าน 21 มารธา​กล่าว​แก่​ท่านอี‍ซา​ว่า “ท่าน​เจ้า​ข้า ถ้า​ท่าน​อยู่​ที่‍นี่ น้อง‍ชาย​ของ​ข้า‍พ‍เจ้า​ก็​คง​ไม่​ตาย 22 แต่​ข้า‍พ‍เจ้า​ก็​ทราบ​ว่า​ไม่​ว่า​สิ่ง​ใด​ที่​ท่าน​ทูล​ขอ​จาก​อัล‍ลอฮฺ​ใน​เวลา​นี้ อัล‍ลอฮฺ​ก็​จะ​ประ‌ทาน​แก่​ท่าน” 23 ท่านอี‍ซา​กล่าว​กับ​นาง​ว่า “ลา‌ซา‌รัส​จะฟื้นขึ้น​มา​อีก” 24 มารธา​ตอบ​ท่าน​ว่า “ข้า‍พ‍เจ้า​ทราบ​ว่า​เขา​จะ​ฟื้น​ขึ้น​ใน​วัน​สุด‍ท้าย​เมื่อ​คน​ทั้ง‍ปวง​จะ​ฟื้น​ขึ้น​มา” 25 ท่านอี‍ซา​จึง​กล่าว​กับ​นาง​ว่า “เรา​เป็น​ชีวิต​และ​การ​ฟื้น​ขึ้น​จากความ​ตาย คน​ที่​ศรัท‍ธา​ใน​เรา​จะ​มี​ชีวิต​อีก​แม้‍ว่า​เขา​จะ​ตาย​ไป​แล้ว​ก็‍ตาม 26 และ​ทุก‍คน​ที่​มี​ชีวิต​และ​ศรัท‍ธา​ใน​เรา​จะ​ไม่​ตาย​เลย เธอ​เชื่อ​อย่าง‍นี้​ไหม?” 27 มารธา​ตอบ​ท่าน​ว่า “เชื่อ ท่าน​เจ้า​ข้า ข้า‍พ‍เจ้า​เชื่อว่า​ท่าน​เป็น​อัล-‍มะ‍ซีฮฺผู้เป็นที่รักยิ่งของอัลลอฮฺที่เข้ามาในโลกดุนยา​”

ท่านอี‍ซา​ร้อง‌ไห้

28 เมื่อ​พูด​อย่าง‍นี้​แล้ว มารธา​ก็​กลับ​ไป​เรียก​มัรฺ‌ยัม​น้อง‍สาว กระ‌ซิบ​ว่า “อา‌จารย์​มา​แล้ว​และ​กำลัง​เรียก​เธอ” 29 เมื่อ​มัรฺ‌ยัม​ได้​ยิน ก็​รีบ​ลุก‍ขึ้น​ไป​หา​ท่าน 30 ขณะ​นั้น​ท่านอี‍ซา​ยัง​ไม่​ได้​เข้า‍ไป​ใน​หมู่‍บ้าน แต่​ยัง​คง​อยู่​ใน​ที่​ที่​มารธา​พบ​ท่าน 31 เมื่อ​พวก​ยา‌ฮู‌ดี​กำ‌ลัง​ปลอบ‍โยน​มัรฺ‌ยัม​อยู่​ที่​บ้าน พวก​เขา​เห็น​มัรฺ‌ยัม​รีบ​ลุก‍ขึ้น​เดิน​ออก​ไป พวก​เขา​จึง​ตาม​ไป นึก​ว่า​นาง​จะ​ไป​ร้อง‍ไห้​ที่​กุโบร 32 เมื่อ​มัรฺ‌ยัม​มา​ถึง​ที่​ที่ท่าน​อี‍ซา​อยู่​และ​เห็น​ท่าน​แล้ว จึง​กราบ‍ลง​ที่​แทบ​เท้า​ของ​ท่าน​กล่าว​ว่า “ท่าน​เจ้า​ข้า ถ้า​ท่าน​อยู่​ที่‍นี่ น้อง‍ชาย​ของ​ข้า‍พ‍เจ้า​ก็​คง​ไม่​ตาย” 33 เมื่อท่าน​อี‍ซา​เห็น​มัรฺ‌ยัม​ร้อง‍ไห้ และ​พวก​ยา‌ฮู‌ดี​ที่​ตาม​มา​ก็​ร้อง‍ไห้​ด้วย ท่าน​จึง​สะ‌เทือน​ใจ​และ​เป็น​ทุกข์ 34 ท่าน​กล่าว​ว่า “พวก​ท่าน​เอา​ศพ​ของ​เขา​ไป​ไว้​ที่‍ไหน?” พวก​เขา​ตอบ​ท่าน​ว่า “ท่าน​เจ้า‍ข้า เชิญ​มา​ดู‍เถิด” 35 แล้วท่าน​อี‍ซา​ก็​ร้อง‍ไห้ 36 พวก​ยา‌ฮู‌ดี​จึง​กล่าว​ว่า “ดู​สิ​ว่า​ท่าน​รัก​เขา​เพียง‍ไร” 37 แต่​บาง‍คน​ก็​พูด​ว่า “ท่าน​ผู้‍นี้​ทำ​ให้​คน​ตา‍บอด​มอง‍เห็น จะ​ทำ​ให้​คน‍นี้​ไม่​ตาย​ไม่​ได้​หรือ?”

ท่านอี‍ซาทำ​ให้​ลา‌ซา‌รัสฟื้น‍ขึ้นจาก​ความตาย

38 ท่านอี‍ซา​ไป​ที่​กุโบร​ด้วย​ความ‍รู้‌สึกสะ‌เทือน​ใจ​ยิ่ง​นัก กุโบร​นั้น​เป็น​ถ้ำ มี​หิน​ก้อน​หนึ่ง​วาง​ปิด​ปาก​กุโบร​ไว้ 39 ท่านอี‍ซา​สั่ง​ว่า “จง​เอา​หิน​ออก​เสีย” มารธา​พี่สาว​ของ​คน‍ตาย​จึง​พูด​กับ​ท่าน​ว่า “ท่าน​เจ้า​ข้า ศพ​คง​จะ​มี​กลิ่น​เหม็น​แล้ว เพราะ‍ว่า​น้อง​ตาย​มา​สี่​วัน​แล้ว” 40 ท่านอี‍ซา​พูด​กับ​นาง​ว่า “เรา​บอก​เธอ​แล้ว​ไม่‍ใช่​หรือ​ว่า ถ้า​เธอ​เชื่อ ก็​จะ​ได้​เห็น​ความ​ยิ่ง‍ใหญ่​ของ​อัล‍ลอฮฺ?” 41 พวก​เขา​จึง​เอา​หิน​ออก แล้ว​ท่านอี‍ซา​ก็​เงย​หน้า​ขึ้น​พูด​ว่า “ข้า‍แต่​องค์อุปถัมภ์ ข้า‍พระ‍องค์​ขอ​ชุโกร​ต่อ​พระ‍องค์​ที่​พระ‍องค์​โปรด​ฟัง​ข้า‍พระ‍องค์ 42 ข้า‍พระ‍องค์​ทราบ​ว่า​พระ‍องค์​ทรง​ฟัง​ข้า​พระ‍องค์​อยู่​เสมอ แต่​ที่​ข้า​พระ‍องค์​กล่าว​อย่าง‍นี้​ก็​เพราะ​เห็น​แก่​ฝูง‍ชน​ที่​ยืน​อยู่​ที่‍นี่ เพื่อ​พวก​เขา​จะ​ได้​เชื่อว่า​พระ‍องค์​ทรง​ส่ง​ข้า‍พระ‍องค์​มา” 43 เมื่อ​พูด​อย่าง‍นั้น​แล้ว ท่าน​ก็​ร้อง​เสียง​ดัง​ว่า “ลา‌ซา‌รัส ออก​มา​เถิด” 44 คน​ตาย​นั้น​ก็​ออก​มา มี​ผ้า​พัน​มือ​และ​เท้า และ​ที่​หน้า​ก็​มี​ผ้า​พัน​อยู่​ด้วย ท่านอี‍ซา​จึง​กล่าว​กับ​พวก​เขา​ว่า “จง​แกะ​ผ้า​ที่​พัน​ออก​แล้ว​ปล่อย​เขา​เถิด”

แผน‍การ​ฆ่าท่าน​อี‍ซา

(มธ.26:1-5; มก.14:1-2; ลก.22:1-2)

45 ดัง‍นั้น​เมื่อ​พวก​ยา‌ฮู‌ดี​หลาย​คน​ที่​มา​หา​มัรฺ‌ยัม​เห็น​การ​กระ‌ทำ​ของ​ท่าน​ก็​ได้​ศรัท‍ธา​ใน​ท่าน 46 แต่​บาง‍คน​ไป​หา​พวก​ฟา‌ริสี​เล่า​เหตุ‍การณ์​ที่​ท่านอี‍ซา​ได้​ทำ​ให้​เขา​ฟัง 47 ฉะนั้น​พวก​หัว‍หน้า​ผู้‍ประ‌กอบ‍พิ‍ธี‍ทาง‍ศา‌ส‌นา​และ​พวก​ฟา‌ริสี​จึง​ได้​เรียก​ประ‌ชุม​สมา‌ชิก​สภา​แล้ว​พูด​กัน​ว่า “เรา​จะ​ทำ​อย่าง‍ไร​กัน​ดี เพราะ‍ว่า​ชาย​คน‍นี้สำแดงสัญญาณ​มาก‍มาย? 48 ถ้า​เรา​ปล่อย​ให้​เขา​ทำ​อย่าง‍นี้​ต่อ​ไป ทุก‍คน​ก็​จะ​ศรัท‌ธา​ใน​เขา แล้ว​พวก​โรมัน​ก็​จะ​มา​ทำ‌ลาย​ทั้ง​วิหารและ​ชาติ​ของ​เรา” 49 แต่​คน​หนึ่ง​ใน​พวก​เขา​ที่​ชื่อ​คา‌ยา‌ฟาส​ซึ่ง​เป็น​หัวหน้าทาง‍ศา‌ส‌นา​ใน​ปี​นั้น กล่าว​กับ​พวก​เขา​ว่า “พวก​ท่าน​ช่าง​ไม่​เข้า‍ใจ​อะไร​เลย 50 ไม่​รู้​หรือ​ว่า​เป็น​การ​ดี​สำ‌หรับ​พวก​ท่าน​ที่​จะ​มี​คน​หนึ่ง​ตาย​เพื่อ​ประ‌ชา‍ชน แทน​ที่​จะ​ให้​คน​ทั้ง​ชาติ​ต้อง​พินาศ” 51 เขา​ไม่‍ได้​กล่าว​อย่าง​นั้น​ตาม​ความ‍คิด​ของ​เขา​เอง แต่​เพราะ​เหตุ​ที่​เขา​เป็นหัวหน้าทาง‍ศา‌ส‌นา​ของ​ปี​นั้น เขาจึง​กล่าว​เป็น​คำ​พยา‌กรณ์​ว่า​ท่านอี‍ซา​จะ​ตาย​แทน​ชน‍ชาติ​นั้น 52 และ​ไม่‍ใช่​แทน​ชาติ​ยา‌ฮู‌ดี​เท่า‍นั้น แต่​เพื่อ​รวบ‍รวม​ผู้​ที่​อัล‍ลอฮฺ​ทรง​รัก​เหมือน​ลูก​ที่​กระ‌จัด‍กระ‌จาย​ให้​รวม​เข้า​เป็น​หนึ่ง​เดียว 53 นับตั้ง‍แต่​วัน​นั้น​พวก​เขา​จึง​วาง​แผน​ที่จะ​ฆ่า​ท่าน

54 เพราะ​ฉะนั้นท่าน​อี‍ซา​จึง​ไม่​ไป​ไหน​มา​ไหน​ท่าม‍กลาง​พวก​ยา‌ฮู‌ดี​อย่าง​เปิด‍เผย​อีก แต่​ออก‍จาก​ที่‍นั่น​ไป​ยัง​ถิ่น​ที่​อยู่​ใกล้​ถิ่น​ทุร‌กัน‌ดาร ถึง​เมือง​หนึ่ง​ชื่อ​เอฟ‌รา‌อิม และ​อยู่​ที่‍นั่น​กับ​พวก​สา‌วก

55 ขณะ​นั้น​ใกล้​จะ​ถึง​เทศ‌กาล​ปัส‌กา​ของ​พวก​ยา‌ฮู‌ดี​แล้ว มี​ชาว​ชน‌บท​จำ‌นวน​มาก​ขึ้น​ไป​ที่​เยรูซาเล็มก่อน​เทศ‌กาล​ปัส‌กา​เพื่อ​ชำระ​ตัว 56 เมื่อ​พวก​เขา​ชุม‌นุม​กัน​อยู่​ใน​บริเวณ​วิหาร พวก​เขา​ก็​มอง​หาท่าน​อี‍ซา​แล้ว​ถาม​กัน​ว่า “ท่าน​คิด​อย่าง​ไร อี‍ซา​จะ​ไม่​มา​ใน​งาน​เทศ‌กาล​นี้​หรือ?” 57 พวก​หัว‍หน้า​ผู้‍ประ‌กอบ‍พิ‍ธี‍ทาง‍ศา‌ส‌นา​และ​พวก​ฟา‌ริสี​ก็​ออก​คำ‍สั่ง​ว่า หาก​ใคร​รู้‍ว่าท่าน​อี‍ซา​อยู่​ที่‍ไหน ให้​มา​บอก​พวก​เขา​เพื่อ​จะ​ได้​ไป​จับ​ท่าน


ลก.10:38-39

ยน.12:3

บทที่ 10  ►  บทที่ 12

Share

Your encouragement is valuable to us

Your stories help make websites like this possible.